Eline Tibboel-Suichies in de Spotlight

Ze bezit een Hallberg Rassy 352, maar zeilt ook regelmatig op een Laser en een J/70. Eline Tibboel-Suichies staat deze editie in de spotlight.

Door Redactie | 19 mei 2020

Eline Tibboel-Suichies zeilt op een Hallberg Rassy 352

Eline Tibboel-Suichies in de Spotlight

Door Redactie | 19 mei 2020

Advertentie

Eline Tibboel-Suichies zeilt met het gezin op de Paradise Regained die nu in Alicante ligt. Op dit moment is de boot onbereikbaar vanwege Covid-19. Dus nu zeilt ze op de Kwintessens in Nederland. En binnenkort weer in de Laser en hopelijk ook snel in de J/70. Deze keer staat ze in de Spotlight en vertelt onder andere over de mooie tochten die ze maakt met haar gezin op een Hallberg Rassy 352.

Eline Tibboel-Suichies
Eline Tibboel-Suichies aan het roer

Hoe oud was jij toen je voor het eerst besefte dat zeilen echt jouw passie zou gaan worden en waarom?

Een exact moment kan ik me niet herinneren. Ik ben altijd al dol op water geweest. Ik ben waarschijnlijk beïnvloed door de verhalen van vroeger, mijn grootvader zat bij de K.N.S.M. en maakte verre zeereizen. Mijn vader wilde heel graag een zeilboot maar mijn moeder was meer voor reizen over land. Op mijn negende zat ik voor het eerst in een zeilbootje, een Vaurien op een Frans stuwmeer. Met mijn vader aan het roer, mijn zusje en ik aan de fok. Het ging lekker hard en zelfs toen we omgingen vond ik het prachtig. Zeilkamp en zeilen met mijn nog altijd dierbare schoolvriendinnen in Friesland hebben de liefde bevestigd. Pas jaren later ontdekte ik ook het wedstrijdzeilen, met diezelfde schoolvriendinnen.  Ik vond het zó waanzinnig leuk om alles uit een boot te halen, dat ik echt baalde dat dat niet eerder op mijn pad was gekomen.

Inmiddels zeilen Egon, mijn man, en ik 28 jaar met elkaar. Eerst op de Kwintessens van mijn schoonouders, een Trintel uit 1967. Daar zijn Annick en Reinoud als baby en peuter op ingewijd. Vanaf 2004 hebben we het zeilen voortgezet op de Paradise Regained. Er is geen mooiere vakantie denkbaar dan aan boord.

Wat voor boot heb je en is dit jullie droomschip?

We hebben een Hallberg Rassy 352, een degelijk en ruim schip voor zijn lengte. Ik hou van dit schip. Maar mijn droomschip mag iets sportiever zijn. Ik heb een tijdje wedstrijd gevaren op een Swan 41 en vond dat een topschip. Sterk, goede zeegang, trimbaar en veel sneller dan onze HR 352.

Hallberg Rassy 352
Het hele gezin op de Hallberg Rassy 352 bij Vlieland

Welke aanpassing zou je graag nog doen aan jullie boot?

Ik zou heel graag een code-0 willen om met licht weer de motor uit te kunnen laten. Een windvaanstuurinrichting lijkt me ook heel fijn om langere stukken te kunnen zeilen zonder de accu’s te belasten.

Wat is de naam van de boot, en heeft deze nog een speciale betekenis?

De boot heet Paradise Regained. Het is de titel van een gedicht van Hendrik Marsman. We vinden het zo’n mooi gedicht en het heeft een speciale betekenis gekregen toen Egon’s moeder het gedicht voordroeg bij ons huwelijk. Klik hier voor het gedicht.

Het is wel een mond vol! We moesten het op de Taag in Lissabon een keer over de marifoon spellen. Papa, Alfa, Romeo, Alfa, Delta….De situatie was een beetje hectisch en halverwege waren we de draad kwijt. Tot hilariteit natuurlijk van de marconist van het schip waarmee we contact hadden. Zelf korten we het vaak af tot PR of Paradise. Inmiddels hangt er een geseald printje uitgespeld naast de marifoon.

Op de Waddenzee
Zeilen op de Waddenzee

Hoeveel dagen per jaar ben jij aan boord?

Ik laat zelden een kans liggen om aan boord te zijn. We zijn afhankelijk van de schoolvakanties en het werk van Egon. En de boot ligt in Alicante natuurlijk niet om de hoek. Maar ik ga er af en toe in m’n eentje naartoe om klusjes te doen. Als tekstschrijver kan ik aan boord ook gewoon werken. Soms neem ik een clubje vriendinnen mee voor een paar dagen zeilen. Het komt in normale, niet-Corona-tijden, neer op ongeveer 50 dagen per jaar. Veel minder dan vroeger, maar ik compenseer dat met Laser- en J/70-zeilen bij de KNZ&RV in Muiden.

Spotlight Hallberg Rassy - aapje

Wat is je allermooiste ankerplek of haven waar je bent geweest en waarom is deze plek je zo bijgebleven?

Mag ik er echt maar 1 noemen? Het zijn er minstens 5. Niet per sé in deze volgorde:

  • Sark, een van de Kanaaleilanden
    Het getijverschil kan ongeveer 11 meter zijn, het is een eiland met een indrukwekkende steile kust en een prachtige baai met moorings. Er rijden geen auto’s, alleen tractors en paard-en-wagens. Het is het laatste stukje feodaal grondgebied van Europa.
  • Fläskön, eilandje in de Bohuslän Archipel, westkust Zweden
    We waren eigenlijk van plan om naar Fjällbacka te gaan, maar dat was vol vanwege een regatta. We weken daarom uit naar de lijzijde van het eilandje Fläskön, wat meer een grote rots is. We lagen er goed beschut terwijl het op zee windkracht 8 waaide. Toen we naar boven klommen moesten we de kinderen goed vasthouden.
  • Arendal, Noorwegen
    De aankomst even na zonsondergang in Arendal na een trage en vermoeiende tocht vanuit Skagen zal ik nooit vergeten. De aanloop was zo mooi, de eilandjes met bos en Noorse huizen en de lichtjes die net aangingen. Het was sprookjesachtig. Een kruising tussen een Disneyfilm en Zwitserland.
  • Illa de San Martiño, het zuidelijkste eilandje van de archipel van Islas Cies
    Dit kleine eilandje heeft een strandje met zulk onverwacht mooi turquoise water dat het voor ons een grote verrassing was. En in tegenstelling tot Illa do Faro was het niet ramvol dagjesmensen, maar bijna helemaal alleen voor ons.
  • De Waddenzee en de Waddeneilanden, met name Vlieland
    Hoe mooi de rest van de wereld ook is, de Waddenzee blijft waanzinnig mooi en bijzonder getijdewater. We hebben lange tijd Harlingen als vaste ligplaats gehad. We waren ieder weekend op het wad. De kleur van lucht en water zijn er nooit hetzelfde en met veel wind is het er geweldig zeilen omdat de fetch relatief klein is en de banken voor beschutting zorgen.
Droomreis Hallberg Rassy

Heb je nog plannen voor een droomreis? 

We zijn in feite met een kleine droomreis bezig. In 2015 zijn we uit Nederland vertrokken met Europa aan bakboord. Ieder jaar zeilen we tijdens onze vakanties een stukje verder. We liggen nu in Alicante. Als we geen Corona-crisis hadden gehad, dan waren we dit jaar via Menorca naar Barcelona gegaan. We hopen binnenkort Spanje weer in te mogen.

Concrete plannen voor de oceaan zijn er op dit moment nog niet. Maar mijn grote droom is de Pacific over te steken van Panama naar Nieuw Zeeland. Groenland, Japan, het gebied bij Vancouver, Amerikaanse Oostkust en Schotland zou ik ook graag willen zien. Ik heb wel eens in de Cariben gezeild, maar daar had ik me eerlijk gezegd meer van voorgesteld. Dat zou nu best anders kunnen zijn. De kinderen willen zeker mee op reis. Ik hoop maar dat ze het tegen die tijd kunnen inplannen.

Heb je een product aan boord, die je maar bij weinig zeilers zal aantreffen, maar die voor jouw echt helemaal top is?

Zeldzame producten zijn het niet echt, maar hier zijn wij heel blij mee:

  • Een schepnetje aan dek dat altijd snel voor het grijpen ligt. We gebruiken het om zoveel mogelijk plastic dat we op zee tegenkomen op te pikken. En voor overboord stuiterende wasknijpers en zonnebrillen enzo.
  • Zetpillen tegen zeeziekte, zodat je het middel niet aan de vissen voert als je zeeziek bent. Ik laat ze maken door een apotheek. Er zit cyclizine en paracetamol in.
  • de AIS, omdat je contact kunt hebben met vrachtschepen en veerboten, vooral die hele snelle die met 40 knopen vlak langs komen denderen. Egon is goed in de communicatie. Soms passen zelfs grote containerschepen hun koers voor ons aan.
  • Ik zou in warme streken niet zonder de Caframo ventilators kunnen. Die zijn zo fijn! Ze kosten nauwelijks energie, zijn vrij stil en geven veel verkoeling.
  • Snorkelmaskers van Decathlon, waarmee je gewoon onder water kan.
Hallberg Rassy in de spotlight
In de Gosselin Bay

Heb je nog een gouden tip aan de lezers van Zeilwereld?

Ik ervaar zelf dat een weersvoorspelling die je thuis ontvangt een onvolledig beeld kan geven. Aan boord kan je beter inschatten wat de situatie is en kan worden. Daarom is mijn adagio: Altijd gaan! Blijf niet thuis, maar ga naar de boot, ga naar het water en kijk daar hoe het is.

Dit is natuurlijk geen aanmoediging om met teveel wind te gaan zeilen. Maar er is echt een verschil tussen beoordelen vanuit huis of vanaf de boot. Mijn Laser-trainer heeft er een mooi Frans gezegde voor:

‘Qui regarde trop la météo restera toujours au bistro.’

Vertaling: Wie teveel naar de voorspelling kijkt blijft altijd binnen.

Ook op Zeilwereld in de spotlight staan?

Stuur jouw contactgegevens naar redactie@zeilwereld.nl, of vul het formulier onder deze link in.

Andere spotlight artikelen lezen op Zeilwereld? Kijk op deze pagina!

Lees meer zoals dit:

Vond je dit mooi? Deel dit verhaal dan met je vrienden:

Laat een reactie achter





Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.

Schrijf je in op de nieuwsbrief

En ontvang 2 keer per maand de nieuwste artikelen in je mailbox!
!
!
Terms and Conditions checkbox is required.
Something went wrong. Please check your entries and try again.

Uw advertentie hier? Neem contact op.

Uitgelicht:

Nieuw in Toerzeilen:

Uw advertentie hier? Neem contact op.

Laat een reactie achter





Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.