Zomerdrukte

Heb jij al bingo met de zomerse-drukte-in-de-jachthavenbingokaart? Charlotte Dorren van Quelinda heeft hem al na een dag in Scheveningse haven. Heerlijk die zomerse drukte!

Door Charlotte Dorren | 12 augustus 2021

WhatsApp-Image-2021-08-06-at-16.34.33-2-1

Zomerdrukte

Door Charlotte Dorren | 12 augustus 2021

Advertentie

Na een steady zeiltrip op ruime koers leggen we Quelinda vast tegen een hip motorschip. Langszij komt nog een zeilboot en daarmee wordt het passantenkommetje van Scheveningen afgesloten. De zomerdrukte in havens: vier, vijf dik van allerlei pluimage verenigd met dezelfde hobby in een blik sardientjes. Slechts een smal strookje vaarwater voor de havenmeester blijft over. 

Ik installeer me genoeglijk op de kuipbank en start met het invullen van mijn vermakelijke, zomerse- drukte-in-de-jachthavenbingokaart!

Zomerdrukte in havens

Mijn zintuigen staan open. Praatjes over knopen en volgende bestemmingen gaan over en weer. Gebakken uienlucht en een Indiase curry walmen voorbij. Bestekgerammel. Etenstijd. Zes kuipen verder klotst een glas Rosé mee met het gelach van een voluptueuze dame. De vrouw ernaast gooit haar hoofd proestend achterover en trekt aan het halsbandje van de boordkat die eigenzinnig op schoot probeert te klimmen. Eerste rijtje op mijn kaart is al vol.

Mijn blik dwaalt af naar een pezige pensionado die als toetje met snorkel en masker een inspectierondje uitvoert langs de waterlijn. Zwembroeken en hamamdoeken flapperen overal aan de railingdraad. Ik weet niet wat het is maar afgewisseld met rustig ankeren, vind ik die zomerse drukte in jachthavens en sluizen heerlijk. Het is een tafereel waar Jan van Haasteren met zijn puzzels jaloers op wordt. 

Zomerdrukte in havens ontvluchten door te ankeren
Charlotte en Paul met op de achtergrond hun Quelinda

Lekker uitslapen

‘Hebben we stroom?’ Mijn duim gaat de lucht in bij het zien branden van het groene lichtje in de salon. ‘Zullen we ook gaan eten schat, heb trek.’ Met een gedekt kuiptafeltje en een elegante Sauvignon lijkt de omgeschudde kant-en-klaar salade heel wat. Ik begin aan mijn tweede rijtje. En ja hoor, daar is ie! Meneer op de tweede linksachter vermaalt geduldig koffieboontjes op hand. Niet veel later verspreid de bittere geur van het zwarte goud zich. Wat lekker!

De wind gaat liggen. Het zilte wordt glad. De oorkwal roert voorbij. Zouden die ook slapen? De bedrijvigheid in de haven neemt af, op dat ene gevulde tuigje wat een vlaggenlijntje bij de zaling doorhaalt. Een roze onesie drentelt een laatste rondje langs het railingnet. Slaap lekker zo kleine meid! Ik verheug me er zelf ook op, maar bovenal naar de eerste keer uitslapen deze vakantie.

En dan, uiteraard, ingesloten aan het begin van het kommetje, roept een man dat hij morgenochtend half zes wil uitvaren. ‘Ik ga zuidwaarts en wil stroom mee.’ Hij gaat op zoek naar een bondje. Na een goed uur gesteggel van boot tot boot lijkt het rond. Is dat even fijn geregeld als je ook mee wil? Tegen het verzoek ingaan is kansloos. Een ongeschreven regel waar iedereen rekening mee houdt. En het mooie dit keer? Quelinda en onze buurboot liggen niemand in de weg. Wij mogen uitslapen.

Het verlossende luikje schuift open

Ik schiet wakker. Er stampt iemand door het gangboord. Exact half zes volgens de antislipwekker. Onze buur wordt gesommeerd te vertrekken maar houdt zich aan het plan van gisteren. ‘Wij hoeven niet weg, iedereen vaart via de andere kant uit’.  

Onverrichter zake bonkt de man over onze hoofden terug naar de steiger. Moet dat nou zo hard!

Eenmaal wakker kom ik moeilijk in slaap. Ik tuur door het eersterangs achterraampje van Quelinda. Het wachten is op een teken van leven op die ene boot in het midden. Dan schuift het verlossende luikje eindelijk open. Een warrige haardos en haastig verkeer aan dek volgt. Operatie verplaatsen is gestart. ‘Ik wil de boegschroef niet aanzetten, dan maak ik iedereen wakker. Houd jij voor de zekerheid de druppel bij?’ 

De volgende roert als een zenuwachtig afgestelde grasmaaier van links naar rechts door het water.  ‘Bakboord achter!’ Wederhelft moet het ontgelden. Stuk voor stuk drijven de vroege vogels weg. Er ontstaat ruimte in het kommetje. Om af te toppen wordt er door de overgebleven boten nog even doorgerateld. Waar is de zee blauwer? Daar bij de steiger! Waar straks vier andere boten langszij zullen komen. 

Zeven uur. Stilte. Nog even mijn ogen dicht. Bingo.

Zomerdrukte in havens en sluizen
Heerlijk die zomerdrukte in havens en sluizen

Meer Quelinda

Quelinda is het schip van Charlotte Dorren en haar man, Paul. In 2022 willen ze een wereldreis maken met deze Northwind. Veel is nog nieuw voor Charlotte, zij kwam pas vier jaar geleden in aanraking met zeilen. Hier schrijft ze over alledaagse belevenissen in haar zeilwereld. Bijzondere momenten, klein en groot en lang niet altijd rozengeur en maneschijn. Gewoon zoals het leven is!

Lees Charlotte’s eerdere verhalen hier

Volg Quelinda ook via hun eigen website en social media:

Lees ook deze nieuwe Zeilwereld Verhalen:

Charlotte Dorren kwam vier jaar geleden voor het eerst in aanraking met zeilen en was verkocht. Samen met haar man Paul is ze trotse eigenaar van Quelinda, een Northwind. Op Zeilwereld schrijft ze over alledaagse belevenissen in haar zeilwereld. Ze maken zich op voor een groot avontuur, een wereldreis in 2022!

Vond je dit mooi? Deel dit verhaal dan met je vrienden:

Laat een reactie achter





Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.

Schrijf je in op de nieuwsbrief

!
!
Terms and Conditions checkbox is required.
Something went wrong. Please check your entries and try again.

Uitgelicht:

Breeze Communicatie over ons pagina

Nieuw in Toerzeilen:

Laat een reactie achter





Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.